Eenheden

We make
"IT"
happen !

NATO Response Force

Het hoofdkwartier van het 1 (German/Netherlands) Corps is inzetbaar voor de NATO Response Force (NRF). Indien nodig biedt de NRF het snelle antwoord van de NAVO op een crisis, waar ook ter wereld. Net als voor lucht- en maritieme operaties houdt de NAVO voor de inzet op het land steeds een hoofdkwartier stand-by. Voor dit landoptreden rouleert het hoofdkwartier van het 1 (German/Netherlands) Corps met 5 andere NAVO hoofdkwartieren. Eens in de 3 jaar krijgt het hoofdkwartier in Münster voor een half jaar de status van Land Component Command voor de NRF.

Staff HQ 1 (German/Netherlands) Corps

De staf van het hoofdkwartier bestaat uit ruim 400 militairen en burgers. De meeste functies zijn gelijk verdeeld tussen Duitsland en Nederland. Ongeveer 70 functies zijn gereserveerd voor militairen van andere NAVO- en EU-lidstaten.

Militairen uit Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Griekenland, Italië, Nederland, Noorwegen, Spanje, Turkije, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten van Amerika maken tegenwoordig deel uit van de Münsterse staf. De samenwerking in 1 staf, meestal binnen 1 bureau, staat borg voor internationale integratie. Engels is de officiële voertaal binnen het hoofdkwartier.

Wisseling van personeel

De commandant, een luitenant-generaal, komt uit 1 van de 2 ‘framework nations’, Duitsland en Nederland. Deze functie wordt bij toerbeurt vervuld voor een periode van 2 tot 3 jaar.

Bij aantreding van een nieuwe commandant wisselt ook de nationaliteit van een aantal Duitse en Nederlandse sleutelposities binnen het hoofdkwartier. Voorbeelden hiervan zijn de plaatsvervangend commandant en de chef staf.

2 binationale bataljons, samengesteld uit Nederlands en Duits personeel, ondersteunen het hoofdkwartier.

Staff Support Battalion

Dit bataljon, gelegerd in Münster, biedt de dagelijkse ondersteuning van het hoofdkwartier, o.a. bij het opbouwen en bewaken van het zeer snel verplaatsbare Joint Operations Centre; het verzorgen van geneeskundige en logistieke steun; de distributie en het onderhoud van materiaal, en transport en reparatie van voertuigen.

Inleiding:
EOV staat voor Elektronische Oorlog Voering. Internationaal wordt de afkorting EW gebruikt wat staat voor Electronic Warfare.

Geschiedenis EOV bij de Nederlandse krijgsmacht:

Vanuit het verleden, koude orlog, werd onderkend dat er behoefte was aan tactische ondersteuning v.w.b EOV. De MIDKL (Militaire Inlichtingendienst Koninklijke landmacht) was verantwoordelijk voor strategische inlichtingen. 898 Vbdbat, een element van de MIDKL, vertegenwoordig ondergebracht bij de MIVD, was ten tijde gestationeerd op Kamp Holterbroek in Eibergen. Eind jaren 70 werd een intentieverklaring getekend door de staatssecretaris van Defensie om aan te haken bij de Duitse EOV. Zij hadden al operationele EOV eenheden en gezien de manier van optreden werd er gekozen om het concept over te nemen. De Fuchsen (type Duitse pantservoertuig) waren hiervoor als basisvoertuig gekozen en werden gesteund door een verbindingscentrum.

In 1988 werd gekozen voor de oprichting van 102 en 103 EOVcie. Door de val van de muur  is 103 EOVcie nooit verder gekomen dan een gedachte dit mede door een gelijktijdige bezuinigingsmaatregel van de regering. 102 EOVcie werd ondergebracht bij het 898 Vbdbat en gehuisvest in het Lkol Letteboer gebouw op Kamp Holterhoek in Eibergen.

Reorganisatie midden jaren 90 gaven te kennen dat 102 EOVcie ingedeeld zou moeten worden onder het eerste legerkorps en daarna bij de eerste Divisie. 102 EOV werd losgekoppeld van 898 Vbdbat. 898 Vbdbat werd het OVIC (de huidige NSO). In 2001 verhuisde 102 EOVcie naar Garderen. De instructiegroep EOV werd ondergebracht bij DIVI in Ede en het Dienstcentrum EOV (de huidige trainingsgroep) bleef achter in Eibergen.

In 2004 werd 103 ISTAR bataljon opgericht. 102 werd ingedeeld bij het ISTAR bat. Dislocatie en reorganisaties waren de aanleiding voor verplaatsing en centralisatie van het ISTAR bat in ’t Harde. Deze werd in 2007 doorgevoerd. De trainingsgroep, instructiegroep EOV en de cie verhuisden in oktober 2007 naar de Lkol Tonnetkazerne in ’t Harde.

Tijdens inzet op de Balkan werden de eerste beperkingen van het systeem zichtbaar. Dit had te maken met een gewijzigde opdracht, geografische positie, technische ontwikkelingen en een afwijkende manier van optreden. Vervolg opdrachten  vanuit Kosovo, Irak en Afghanistan bevestigden de behoefte aan aanpassingen. Om de opdracht toch goed uit te kunnen voeren werden verschillende middelen in het fast Pequrement traject aangeschaft. Dit om een tijdelijke behoefte af te dekken. Deze middelen zullen bij het invoeren van het nieuwe KL EOV systeem worden afgevoerd.

Ervaringen opgedaan tijdens uitzendingen, maar ook technische ontwikkelingen maakte dat er eind jaren 90 een behoefte gesteld voor het nieuwe KL EOVsysteem. Deze zal mede 2010 zijn intrede doen. In het in 2010 nieuwe op te richten JISTARC zal EOVcie ondergebracht worden.

Geschiedenis EOV kort samengevat met de uitzendingen:

1988 (23 november)  oprichting 102 EOVcie;
1997-1998                 Bosnië SFOR (Sisava);
1998-2003                 Bosnië SFOR (Banja Luka);
2001                         verhuizing van 102 EOVcie van Eibergen naar  Garderen;
2002                         FYROM (Former Yoegoslav Republic of Macedonia) TFF;
2004-2005                 Irak ;
2005                         102 EOVcie valt voortaan onder 103 ISTAR (reorganisatie);
2006                         Afghanistan DTF;
2007                         verhuizing van 102 EOVcie en Trn gp naar ’t Harde;
2006- 2010                Afghanistan TFU;
2011                         Kunduz PTG 
2011                         103 ISTAR wordt JISTARC.    

Wapenfeiten:

Bosnië  SFOR         februari 1997 t/m februari 1998
Bosnië  SFOR         augustus 1998 t/m januari 2003
Afghanistan ISAF    november 2006 t/m juli 2010

Bataljonembleem:

Betekenis van het logo 102 EOV

•    De rode kleur is de vijand of dreiging 
•    De blauwe kleur staat voor eigen troepen 
•    De twee bliksemschichten staan voor de interceptie (ESM) en storen (ECM) 
•    Dit embleem (zonder de kraai) is sinds de oprichting in gebruik bij de EOV 

 

Vaardigheidsembleem:

De instelling (09 oktober 2007) van de vaardigheid (bekwaamheid) embleem Eov stamt af, van de werving van Eov specialisten middels infoop. Doordat aan de functies in deze infoop een zeer langdurige opleiding verbonden was ontstond de noodzaak dit te waarderen met het bekwaamheid embleem Eov. Aangezien de lange Eov opleidingen niet meer gegeven worden zijn de eisen aangepast aan de hedendaagse tijd.

Hoe komt 102 EOVcie aan de kraai als symbool?

Tijdens de 2de wereldoorlog kregen geallieerde ECM officieren, wiens taak het was om vijandelijke verbindingen en radars te storen, de codenaam ¨Raven¨ (raaf).

Na de 2de wereldoorlog kregen een aantal van deze ¨Raven¨ operators de opdracht om een ¨SAC flying course in ECM operations¨op vliegbasis McGuire, New Jersey. Vanaf dat moment werd door de studenten de naam in Crows¨(kraaien) veranderd en werd het personeel, werkzaam in hun vak, aangeduid met ¨Old Crows¨.

Verenigingen en Werkgroepen

VOV

Doelstellingen van de Vereniging officieren Verbindingsdienst zijn het bevorderen van de saamhorigheid tussen de leden en een juist inzicht in de taak en betekenis van het Wapen.
Het informeren van de leden over wetenswaardigheden betreffende de geschiedenis, het personeel, de organisatie en het materieel van de Verbindingsdienst. Ook het ondersteunen van het regiment Verbindingstroepen en samenwerken met gelijkgerichte verenigingen behoren tot de doelstellingen.

Website: http://www.vovklict.nl    

 

 

VOOV

De Vereniging Onderofficieren en Oud-onderofficieren van het Wapen van de Verbindingsdienst is opgericht op 18 februari 1974 en stelt zich ten doel:

  • Het onderhouden van de korpsgeest onder de (oud-) Onderofficieren,
    die het Wapen dienen of hebben gediend.
  • Het bevorderen van een juist inzicht in de taak en
    de betekenis van het Wapen van de Verbindingsdienst.
  • Het inlichten van haar leden over wetenswaardigheden betreffende het
    personeel, de organisatie en het materiaal van de Verbindingsdienst.
  • Het verhogen van de kennis van de geschiedenis van het
    Wapen van de Verbindingsdienst en het levend houden van de tradities in dit Wapen.

Website: http://www.voov.nl  

 

De Argonauten

Wie zijn ze en wat is het, dit is de vraag voor vele collega’s

De Argonauten zijn opgericht op 2 juni 1962 voor de startende onderofficieren van de verbindingsdienst, die zich in de vaktechnische opleiding bevinden. Deze vereniging is in het leven geroepen om de nieuwe onderofficier een hartelijk welkom te heten en kennis te laten maken met het Regiment Verbindingstroepen. Onder de noemer Esprit de Corps. Dit om de saamhorigheid binnen het Regiment te vergroten.

Wie zitten er in het bestuur? Dit verandert constant; de vereniging wordt door de leerlingen van de vaktechnische opleiding zelf gedaan. Uit iedere lichting nieuwe onderofficieren van de Verbindingsdienst worden een paar vrijwilligers gevraagd om het bestuur aan te vullen en de oudste lichting te vervangen. Verder komt er uit iedere klas een klassenvertegenwoordiger . Zij zijn de directe link van het bestuur naar de klassen en visa versa. Waar hebben ze het nou over in het bestuur? Deze mensen bespreken de zaken die van belang zijn voor de leerlingen en ze bespreken de algemene zaken over wat er speelt binnen de klassen of over de huiskamer.

Sinds medio 2014 is de staf van het MTKV vernieuwd en wordt er gestreefd naar de officiele erkenning als vrijwillig muziekkorps binnen Defensie. vandaar is de naam van het MTKV gewijzigd in VMTKV “Vrijwillig Muziek- en Tamboerkorps van de Verbindingsdienst. 24 juni 2015 is de schouwing geweest en begin juli 2015 was de erkenning een feit!

Reeds in 2011 is binnen het Regiment Verbindingstroepen het besef ontstaan dat het – gezien de politieke ontwikkelingen op Veteranengebied – beter zou zijn om de Veteranen (volgens de nieuwe Veteranenwet) en Postactieven van het Wapen van de Verbindingsdienst actief vanuit het Regiment te gaan benaderen. Niet in de laatste plaats vanwege het gegeven dat Commandant Landstrijdkrachten vanaf 1 januari 2013 uitsluitend nog financiële middelen ter beschikking stelt aan – in verenigingsverband – georganiseerde veteranenactiviteiten. Daarbij hebben alle Regimentscommandanten tevens de opdracht gekregen de nuldelijnszorg voor Veteranen op te zetten en te waarborgen.

De Historische Collectie Verbindingsdienst komt voort uit het Museum Verbindingsdienst, opgericht in Ede op 18 februari 1969. De expositie was boven de wacht op de Elias Beeckmankazerne gesitueerd. Iedere dienstplichtige soldaat die zijn vrij vervoer kwam ophalen, liep op weg naar de uitgang langs de expositie

Website